donderdag 29 september 2011

Status quo....


De zaaddracht van de Morgenster blijft me intrigeren. De parapluutjes tezamen vormen perfect ronde bollen van zachte vezels. In elkaar grijpend lijkt het een onverbrekelijk geheel. Totdat er, getriggerd door de wind, eentje losbreekt natuurlijk. Dan gaat het hard.....

dinsdag 27 september 2011

Soms snap ik het niet.....


Ik heb slecht geslapen vannacht. Half gewaakt, beneden op de bank bij Stitch, en weer vroeg wakker.
Gisterenavond hoorde ik een harde krijs van hem uit de buurtuin, gevolgd door de achterbuurvrouw die al scheldend weer naar binnen ging. En meteen besefte ik: ze heeft hem iets aangedaan! Nu is het zo dat we voor beide Coons een kattenren hebben omdat ze niet naar buiten mogen. Lucy houdt zich daar keurig aan, maar Stitch wil nog wel eens uitbreken. Zo simpel als Noah opwachten en zijn kans waar nemen. Zo ook gisteren. In het verleden hebben we al vaker scheldkanonnades van de achterbuurvrouw gehad, over van alles en nog wat, ook tegen de kinderen. Praten met haar heeft geen zin, het mondt altijd uit in een hoop lelijke woorden van haar kant. Al met al heel vervelend, maar ach, ik was blij dat er weer het nodige hoge groen tussen de tuinen was gegroeid. Gisteren echter ging het fout. Ik ben Stitch direct gaan zoeken en na een minuut of 10 kwam hij versuft en onzeker lopend naar me toe. Hij had duidelijk pijn en was aangeslagen. Bezorgdheid, want waar had ze hem geraakt en waarmee? De dierenarts gebeld en die constateerde gelukkig geen inwendige bloedingen of breuken maar wel een gekneusde ruggengraat. Waarschijnlijk een trap op zijn rug gehad. De komende vier dagen krijgt hij ontstekingsremmers tegen de zwelling en pijnstillers. Woest was ik, want hoe anders had dit af kunnen lopen! De politie gebeld alwaar ik te horen kreeg dat ik alleen aangifte kon doen als er getuigen waren of de kat overleden was. Dat was hij gelukkig niet, maar ik ben wel heel bang voor herhaling. Dus heb ik de wijkagent ingeschakeld en het huisbezoek van de dierenarts in de avonduren ga ik op haar verhalen. Het is genoeg! Van kinderen en weerloze dieren blijf je af!

maandag 26 september 2011

Te laat....


Te laat besef ik dat ik de zaden van de gele en de paarse Morgenster had moeten verzamelen. De laatste bol is zo goed als vervlogen. Bij de Morgenster gaat dat hard! Zo is er een prachtig ronde bol en zo is er slechts een stengeltje over. Te druk met foto's maken van de laatste natte plumeaus. Nu grijp ik mis. Wil ik hem in mijn nieuwe tuin dan zal ik nieuw zaad moeten bemachtigen. Gelukkig hebben we tegenwoordig Internet; bij de Bolster of Vreeken kan ik hem vast wel vinden. Op het lijstje dan maar!