dinsdag 27 september 2011

Soms snap ik het niet.....


Ik heb slecht geslapen vannacht. Half gewaakt, beneden op de bank bij Stitch, en weer vroeg wakker.
Gisterenavond hoorde ik een harde krijs van hem uit de buurtuin, gevolgd door de achterbuurvrouw die al scheldend weer naar binnen ging. En meteen besefte ik: ze heeft hem iets aangedaan! Nu is het zo dat we voor beide Coons een kattenren hebben omdat ze niet naar buiten mogen. Lucy houdt zich daar keurig aan, maar Stitch wil nog wel eens uitbreken. Zo simpel als Noah opwachten en zijn kans waar nemen. Zo ook gisteren. In het verleden hebben we al vaker scheldkanonnades van de achterbuurvrouw gehad, over van alles en nog wat, ook tegen de kinderen. Praten met haar heeft geen zin, het mondt altijd uit in een hoop lelijke woorden van haar kant. Al met al heel vervelend, maar ach, ik was blij dat er weer het nodige hoge groen tussen de tuinen was gegroeid. Gisteren echter ging het fout. Ik ben Stitch direct gaan zoeken en na een minuut of 10 kwam hij versuft en onzeker lopend naar me toe. Hij had duidelijk pijn en was aangeslagen. Bezorgdheid, want waar had ze hem geraakt en waarmee? De dierenarts gebeld en die constateerde gelukkig geen inwendige bloedingen of breuken maar wel een gekneusde ruggengraat. Waarschijnlijk een trap op zijn rug gehad. De komende vier dagen krijgt hij ontstekingsremmers tegen de zwelling en pijnstillers. Woest was ik, want hoe anders had dit af kunnen lopen! De politie gebeld alwaar ik te horen kreeg dat ik alleen aangifte kon doen als er getuigen waren of de kat overleden was. Dat was hij gelukkig niet, maar ik ben wel heel bang voor herhaling. Dus heb ik de wijkagent ingeschakeld en het huisbezoek van de dierenarts in de avonduren ga ik op haar verhalen. Het is genoeg! Van kinderen en weerloze dieren blijf je af!

8 opmerkingen:

Marinake zei

Potver! Groot gelijk!

marjolein zei

Ja, echt bewust pijn doen is uit den boze !!
Maar je foto is prachtig.

Ank zei

Ik snap dat ook niet hoor, wel dat je je aan andermans katten kunt ergeren hoor ,dat doe ik ook wel eens vooral als ze de konijnen zitten te treiteren ;0) maar het lukt me prima om ze te verjagen met sisgeluiden of desnoods met een kopje water en dat doet geen pijn want dat zou ik nooit kunnen doen.
Ik hoop dat het allemaal goed afloopt en ik snap heel goed dat je stappen gaat ondernemen, succes daarmee!

Patricia du Pon zei

Arme Stitch! Geef hem een grote knuffel van ons. En als het nodig is, komen zijn moeder en broer hem nog helpen ook hoor!

afanja zei

Jee, wat een verhaal, Miriam.
Met die laatste hartekreet ben ik het van harte eens. Sinds we zelf geen katten meer hebben, jaag ik ook wel eens een een buurkat bij de vijver weg, maar meer dan een fel kssst is daar niet voor nodig.
Hopelijk houdt Stitch er niets aan over en loopt het niet verder uit de hand.
Sterkte ermee!

Sylvia zei

Arme Stitch... geef hem maar een extra knuffel en verwen hem maar goed.
Ik durf Senna ook voor geen goud buiten te laten, ik weet gewoon dat er hier in de buurt veel mensen wonen die een hekel hebben aan katten.
Oke, ze kunnen vervelend zijn, ze zaten altijd mijn konijnen te pesten en wat is het toch smerig als je in de tuin bezig bent en je zit ineens in de kattenstront, maar dan nog... je hoeft ze geen pijn te doen.
Ik vind het iig goed dat je het er niet bij laat zitten, wat denkt dat mens wel niet!

hendrike zei

Ja jeetje wat erg.

yvonne zei

Oh wat misselijk zeg, alsof de kat er iets aan kan doen! Hopelijk gaat het inmiddesl beter met hem?