woensdag 21 september 2011

Partir c'est mourir un peu.....


 Nu ik weet dat mijn laatste tuinseizoenen in Huijbergen zijn aangebroken, betrap ik mezelf erop dat ik weemoedig door mijn hof scharrel. Wat geniet ik intens van deze tuin. Wat ken ik hem goed, elk plekje, elk plantje. En al weet ik dat er elders een nieuwe, kleinere, maar beter te behappen tuin wacht die schreeuwt om aandacht, toch wordt ik er lichtelijk melancholiek van. Al die lievelingsplantjes, stekjes, zaailingen, aanwaaiers, aandachttrekkers en stille getrouwen die ik al die jaren heb gekoesterd en bewonderd. Die zo ontzettend veel leven trekken en herbergen. Mijn eigen kleine biodiverse biotoopje. Het kan zo maar zijn dat de volgende bewoners alles rücksichtslos in de groenbak kieperen en daarmee in één klap al mijn tuinbewoners èn hun kroost dak- en voedselloos maken. Ik moet er niet aan denken. Ik wil er niet aan denken. Dus blik ik vooruit. Want waar ik anderen van verdenk: het oprollen van de complete groenvoorziening van mijn toekomstige stek, daar ga ik mij zelf schuldig aan maken. Alle deprimerende en lompe Laurieren, Liguster, Rodo's, Klimop en andere eeuwig groen blijvenden worden gerooid. Bloemen wil ik, veel bloemen, en rozen, en geur, met zoemers en fladderaars en, en.... Stiekem maak ik alvast een lijstje van planten die ik perse terug wil zien in mijn nieuwe hof. De Verbascum, Kaardebollen, Alliums, de Stipa gigantea, de Knautia, Echinacea's, en natuurlijk gaat mijn Acanthus Rue Ledan mee. Het liefst zou ik alle onderdanen van mijn tuin in verhuisdozen kieperen en ter plekke een nieuw onderkomen geven, maar ik vrees dat dat plan mijn toerekeningsvatbaarheid ernstig in diskrediet brengt en op hevig verzet van mijn lief gaat stuiten.... Zucht.....

9 opmerkingen:

marjolein vh pl zei

Oh...verhuisplannen ?
Ja, dan zal je zeker weemoedig door je tuin lopen.
Maak een tuinfotoboek van al je lievelingsplekjes, had ik ook gedaan (alhoewel het op `t laatst afketste)
Neem je toch een stukje tuin aan herinneringen mee :-)

hendrike zei

Uit je logs de laatste jaren is je liefde voor je tuin zo duidelijk.Wat moeilijk dan om afscheid ervan te moeten nemen. Maar ik ben er van overtuigd dat je ook van je nieuwe plek iets prachtigs gaat maken.
Maar afscheid doet pijn,succes!

Ank zei

Ja dat zal niet meevallen om hem in te moeten ruilen voor een kleiner exemplaar maar ook daar zul je het wel weer naar de zin krijgen (qua tuin dan) en je gaat verhuizen vanwege de liefde dus dat komt wel goed! Je Verbascum staat er mooi op met aanvliegende snoeperd.

Monique zei

Het is natuurlijk ook wel leuk om ergens anders opnieuw te beginnen, maar ik kan me levendig voorstellen hoeveel moeite het gaat kosten je tuin en haar bewoners achter te laten, zeker als je niet weet hoe diervriendelijk de nieuwe bezitters zijn. Maar als aandenken heb je wel al die mooie foto's nog.
Die verbascum is prachtig, vooral het hartje en dan zo'n mooie hommel in de vlucht vangen, helemaal af!

NB Bedankt voor de tip Miriam! Ik hoop dat die ene iets groter groeit zodat ik dat stekken kan proberen, want op het moment is het nog een bonsai :))

Sylvia zei

Ik kan het me helemaal voorstellen Miriam, ik geniet via de foto's steeds weer mee van al dat moois in je tuin.
Het zal zeker een gemis zijn, maar het is toch ook een uitdaging om ergens anders een simpel tuintje om te toveren tot zoiets moois.
Prachtige kleuren en licht inval op de foto.

afanja zei

Ik kan me heel goed voorstellen dat het pijn gaat doen om je zo liefdevol ingerichte en verzorgde tuin achter te moeten laten, Miriam. Tegelijk biedt het ook weer kansen om iets nieuws op te bouwen op je toekomstige plekje, en dat komt vast helemaal goed.

koekeloeren zei

Dus het gaat er nu toch van komen? Dat fotoboekplan van Marjolein dat lijkt me inderdaad heel mooi. Geef je ogen nog maar goed de kost, maar ook de neus ;)

yvonne zei

Ik zou ook geen afscheid kunnen nemen van bloemen zo mooi als op de foto Miriam. Hoewel het natuurlijk ook geweldig is om weer helemaal opnieuw te beginnen met alle kennis die je nu hebt! Gaat helemaal goed komen, wordt een geweldige tuin, weet ik zeker!

mddigitaal zei

Je gaat verhuizen begrijp ik? Afscheid nemen van iets waar je van houdt, doet pijn. Maar er komt vast ook iets moois voor terug, al is dat misschien niet in de vorm van een grote tuin.
Deze bloemetjes zijn inderdaad erruuuug leuk.
Groet, monique